عزیزم ورودت به سال 91را تبریک میگم.

میدونم خیلی نزدیکه ... میدونم الکی بهونه میگیرم

تو نمیدونی چقدر برام مهمی

تو نمیدونی چقدر به من نزدیکی

مثل خدا درون من هستی . نزدیک تر از رگ های تنم

یه حرف هایی داشتم برات بنویسم

حرفم نمیاد

دوست دارم اگه یه روزی نبودم که خودم برات بگم

بیای اینجا بخونی که برای مامان چقدر مهمی

بدونی که من کی هستم و دوست دارم تو کی بشی

تو یک انسان متفاوت - نسل متفاوت - موجود مستقل با ژن ها و کروموزوم و اثر انگشت متفاوت

ماهیت متفاوتی در من... از من

تا من بیام سر از معجزه تولد در بیارم این 9 ماه تموم میشه

چه احمقانه به دو کلاس دانش بشریت مغرور میشیم

خدا کجاست و ما کجاییم

ما هنوز در اول وصف تو مانده ایم ...

یا ربی...

مینویسم برای تو برای خودم

که اگر یه روزی از هم دلخور شدیم ... یادمون نره برای با هم بودن چه ذوقی داشتیم

چه انتظاری کشیدیم

آدم کوچولوی درون من

بیستمین هفته ی مشترک من و تو در حال سپری شدن است . من از وجود تو سرشار ... پر از احساس شاعرانه مادر بودن و دلتنگ دیدارتم پسرم

اي
كبوترهاي مفلوج
اي درختان بي تجربه يائسه ، اي پنجره هاي كور
زير قلبم و در اعماق كمرگاهم اكنون
گل سرخي دارد مي رويد
گل سرخي سرخ
مثل يك پرچم در رستاخيز

.